W ostatnich latach furorę wśród miłośników kotów robią puchate olbrzymy o łagodnych sercach, czyli Maine Coony. Zainteresowanie tą rasą ma swoje uzasadnienie, ponieważ ci koci arystokraci, to chodząca na czterech łapach dobroć, wsparta wyjątkowo zrównoważonym charakterem i obleczona w potężne, muskularne ciało dzikiego zwierza.

Maine Coony przywędrowały do Europy z Ameryki Północnej i są jedną z najstarszych kocich ras tego kontynentu. Ich nazwa pochodzi od stanu Maine, gdzie pierwotnie występowały dziko. Maine Coon (zwany też Mainkunem) powstał najprawdopodobniej z krzyżówki amerykańskiego kota pospolitego z kotem typu angora lub norweskim leśnym.

Z jego pochodzeniem wiąże się legenda mówiąca o tym, że stanowi on efekt mariażu dzikiego kota i szopa pracza (po ang. coon - stąd drugi człon nazwy). I chociaż rzeczywiście wyjątkowo okazały i puszysty ogon Maine Coona przypomina ten, jakim może się poszczycić szop pracz, genetycy uznali, że podobna krzyżówka jest niemożliwa.

Natomiast inna teoria mówi o tym, że jego pierwszymi rodzicami byli dziko żyjąca kotka domowa i amerykański ryś, stąd charakterystyczne pędzelki wieńczące uszy Maine Coona. Niezależnie od swojego pochodzenia koty tej rasy uchodzą na świecie za jeden z symboli Ameryki a po raz pierwszy zaprezentowano je w 1860 roku na wystawie w Nowym Jorku.