Kot perski

Kot perski

Długie futerko, puszysty ogonek, wielkie, okrągłe oczka wpatrujące się w ciebie ciekawie. Leniwy krok, a jednocześnie wrodzona elegancja. Proszę państwa-oto pers!

Kot perski to jedna z ras, na którą duży wpływ miała ingerencja człowieka. Już w XV w. kot perski był hodowany na dworach królewskich. W ciągu stuleci, w wyniku genetycznych zmian, wyhodowano dużo odmian tej rasy- czarną, niebieską, białą, kremową, rudą, czekoladową i wiele innych. Genetycznie również zmieniono charakterystyczny koci pyszczek, a także długość i obfitość sierści.

Dzisiejsze koty perskie bardzo się więc różnią od swoich przodków.

Wygląd rasy

Najbardziej charakterystyczny u kota perskiego jest jego pyszczek, nie spotykany u innych ras. Głowa jest duża i okrągła, nosek szeroki i płaski, lekko zadarty, umiejscowiony pomiędzy wielkimi, okrągłymi oczami (najczęściej koloru pomarańczowego), co uwydatnia jeszcze bardziej policzki.  Cała kocia sylwetka jest średniej wielkości, o krępych silnych nogach.

Małżowiny uszne są małe i okrągłe, z charakterystycznym pędzelkiem włosów we wnętrzu ucha.  Koty perskie mają krótkie, puchate ogonki, sierść zaś długą, jedwabistą i gęstą. Prawda, że elegant  z niego?

Temperament i charakter

Persy to idealne koty do hodowli domowej. Są bardzo łagodne i delikatne, przy tym towarzyskie i przyjacielskie. Chętnie obdarzają swojego właściciela czułością i równie łase są na  głaskanie i pieszczoty. Z drugiej strony, persa można bez obaw zostawić samego w domu na wiele godzin i nie będzie rozpaczał z tęsknoty.

Nie są to koty specjalnie aktywne, sprawiają raczej wrażenie ociężałych i ospałych, ale wbrew pozorom równie chętnie dadzą się wciągnąć w porywającą zabawę. W zależności od odmiany rasy, mogą też zdarzyć się charakterki bardziej otwarte i ekstrawertyczne.

Pielęgnacja i żywienie

Koty perskie wymagają codziennej, starannej pielęgnacji, głownie ze względu na futerko. Pamiętaj, że potrzebują częstego czesania. Warto także pomyśleć o okresowych  kąpielach.

Starannie prowadzona profilaktyka weterynaryjna, uchroni naszego pupila przed pasożytami i chorobami skóry. Również urozmaicona dieta, zawierająca nabiał, wołowinę, drób ryby a także witaminy, pomoże utrzymać kota w dobrej kondycji.  

Choroby

Najczęstsze kłopoty u kotów perskich mogą wystąpić z oddychaniem. Przyczyną jest tu genetycznie wyhodowany płaski nosek kota i zwężone przegrody nosowe. Jedna z dość często występujących chorób na które zapadają te kotki, to PKD czyli wielotorbielowatość nerek.