Zrozumienie mowy ciała własnego partnera jest wbrew pozorom bardzo trudnym zadaniem. Łatwiej rozszyfrujesz sąsiada niż swojego kochanka. Uchylamy rąbka tajemnicy tej trudnej sztuki rozumienia się bez słów.

Sztuka wirtuozowskiego, lub choćby tylko sprawnego posługiwania się językiem ciała, choć przypisywana jest wyłącznie wtajemniczonym mistrzom, tak naprawdę znana jest każdemu z nas. Posługujesz się nią bowiem od chwili narodzin, kiedy jeszcze niema i całkowicie bezradna byłaś zdana na opiekę najbliższych.

I już wtedy, instynktownie, głównie za pomocą głosu, ale też i ruchów ciała zaczęłaś kontaktować się z rodzicami. Instynktownie stosowałaś różne sposoby komunikacji - zmieniałaś intonację głosu, jego natężenie, rejestr, a czułe ucho matki szybko nauczyło się rozpoznawać twoje potrzeby. Szybko też zaczęła ona rozumieć twoją mimikę i ułożenie ciała.

Potem, gdy już mówiłaś i coraz sprawniej posługiwałaś się językiem, coraz mniejszą wagę przywiązywałaś do pozawerbalnych sygnałów, skupiając się na treści słownego przekazu. Nie oznacza to oczywiście, że przestałaś za pomocą gestykulacji, mimiki i postawy wysyłać sygnały rozmówcy, podobnie jak on tobie. Tyle tylko że zdominowane one zostały przez wszechpotężne słowa, a ich sens najczęściej zaczął ci umykać.