Prawidłowo odżywiać dzieci, a zarazem dbać o środowisko naturalne, to marzenie niemal wszystkich rodziców. Jednak w gąszczu oznaczeń, reklam i obietnic sprzedawców często gubią się najtęższe głowy. Jak się upewnić, że wybrany produkt jest rzeczywiście lepszy, a nie tylko droższy?
Eliza Dolecka
Moda na ekologię stale rośnie, chociaż wciąż daleko jej w Polsce do tego, co dzieje się za granicą. Wprawdzie w dużych miastach niczym grzyby po deszczu powstają kolejne sklepy ze zdrową żywnością, można ją kupić w internecie, polscy producenci ubiegają się i uzyskują międzynarodowe certyfikaty, jednak w punktach sprzedaży nie ma tłumów, dzieci, jak nagrodę, traktują wizytę w fastfoodzie i wcale nie marzą o zmianie nawyków żywieniowych, a polscy producenci zazwyczaj największe zyski zawdzięczają eksportowi.
Definicja nie taka oczywista
Czym zatem jest ekożywność? Każdy, kto słyszał sporo o żywności ekologicznej, myśli, że wie. Tymczasem to niezupełnie to samo. Ekożywność to pojęcie szersze. Obejmuje bowiem żywność ekologiczną, lokalną i żywność świeżą. Według EFTE (grupa na rzecz świadomej konsumpcji) produkt, który jest ekologiczny, świeży i lokalny jest dopiero z całą pewnością ekożywnością.
* Żywność ekologiczna to ta wyprodukowana wg zasad najbardziej zbliżonych do upraw naturalnych, bez użycia chemicznych środków ochrony roślin, nawozów sztucznych, dodatków do paszy. Prawdziwe rolnictwo ekologiczne chroni bioróżnorodność gatunkową, dba o wysoką żyzność gleby, a także w sposób pozytywny kształtuje krajobraz wiejski. Przede wszystkim ma na celu wyprodukowanie zdrowej, bezpiecznej, bogatej w substancje odżywcze żywności przy równoczesnym zachowaniu równowagi ekologicznej ekosystemów.
Żywność ekologiczna zawiera więcej witamin, minerałów i innych cennych składników niż produkty otrzymane w konwencjonalny sposób. Ponadto nie dostarcza żadnych toksycznych substancji chemicznych. Dla przykładu, na skórce dojrzałego jabłka wyhodowanego w tradycyjny sposób może znajdować się 20 - 30 różnych sztucznych środków, często toksycznych pozostających nawet po jego opłukaniu. Zwierzętom, od których uzyskuje się mięso i mleko w gospodarstwach konwencjonalnych nierzadko podaje się antybiotyki i hormon wzrostu, które przechodzą do produktu finalnego. W gospodarstwie ekologicznym jest to niedopuszczalne.
* Żywność lokalna - pojęcie jeszcze niezbyt popularne w naszym kraju, a szkoda, bo istotna z punktu widzenia ekonomii na danym terenie. Żywność wyprodukowana i sprzedana w obrębie zdefiniowanego obszaru (w Wielkiej Brytanii przyjmuje się, że jest to żywność wyprodukowana w promieniu 30 mil od miejsca jej zakupu) lub pozyskana z najbliższego źródła produkcji. Zakup żywności lokalnej nie tylko przyczynia się do zmniejszenia emisji spalin związanych z transportem, ale stymuluje rozwój lokalnej gospodarki.
* Świeża żywność - czyli pozbawiona konserwantów, żywność nieprzetworzona, najczęściej pozbawiona opakowania lub opakowana w materiały wtórnie wykorzystywane (np. soki w szklanych butelkach), dzięki czemu minimalizuje ilość odpadów oraz koszty środowiska związane z ich przetwarzaniem. W związku ze swoim charakterem tzn. krótkim terminem przydatności do spożycia, jest to często żywność lokalna.
Żywność, która łączy w sobie ich własności, jest nazywana także żywnością zrównoważoną (sustainable food: local, fresh, organic) i to ona w najmniejszym stopniu szkodzi środowisku. Łatwo sobie wyobrazić, że sprowadzanie ekologicznych nasion ryżu z Japonii ma mało wspólnego z ochrona środowiska, patrząc na ilość wyemitowanych zanieczyszczeń związanych z ich transportem. Także spożywanie żywności lokalnej, wyprodukowanej tradycyjnymi metodami upraw z wykorzystaniem dużej ilości pestycydów, nie jest zgodne z ideą zachowania równowagi ekosystemu. Również żywność ekologiczna i lokalna, poddana znacznemu przetworzeniu, straci swoje walory zdrowotne, a także stanie się źródłem dodatkowych odpadów.
