Każdy rodzic marzy o wychowaniu spełnionego, pogodnego i zadowolonego z życia człowieka. Często dla dobra dziecka jest w stanie pracować po godzinach, rezygnować z planów i marzeń, nawet zachowywać się wbrew własnej naturze. Tylko czy pociechy rzeczywiście oczekują od nas takich wyrzeczeń? Czy istnieje gotowy przepis na beztroskie dzieciństwo?

Recept wychowawczych nie brakuje. Od ilości podręczników, których autorzy zapewniają, że wiedzą, jak zapewnić dzieciom poczucie szczęścia, może głowa rozboleć. Któremu z nich zaufać? Wybór wydaje się trudny. Tymczasem, gdy się temu wszystkiemu spokojnie przyjrzeć, okazuje się, że zasadniczo opinie ekspertów, tak krajowych jak i zagranicznych, od kilkudziesięciu lat są zbieżne. Przynajmniej w kilku aspektach.

I na nich warto się skupić

Psychologowie podkreślają, że chociaż dziecko jest człowiekiem, tylko mniejszym, wcale nie jest mniejszym dorosłym. Nie postrzega świata jak my. Jest odrębną istotą. Niepowtarzalną, wyjątkową. I żadne gotowe zasady nie pasują do niego w pełni, automatycznie. Nie ma jednego przepisu na zaspokajanie potrzeb dziecka. Sprawy nie da się załatwić ilościowo: tyle i tyle kalorii na dobę, tyle i tyle buziaków, rozmowy, ruchu na świeżym powietrzu, etc. To zależy przecież od nastroju, temperamentu, charakteru i wielu jeszcze czynników. Kiedy zdamy sobie z tego sprawę, to już możemy spokojnie korzystać z rad pedagogów i psychologów. Są to bowiem uniwersalne wytyczne; tylko ogólne wskazówki, które mogą pomóc uszczęśliwić i nasze dziecko.

Miłość, czułość

Większość z nas uważa, że dzieci doskonale wiedzą, iż je kochamy. Bezwarunkowo i najbardziej na świecie. Tymczasem malec, który słyszy "kocham cię" tylko wtedy, gdy okazuje się posłuszny, bystry lub dobry, zaczyna nabierać przekonania, że na uczucia dorosłych musi ciężko pracować. Kiedy ponosi porażkę i ma poczucie, że nie zaspokoił ich oczekiwań, wręcz wpada w panikę, bo boi się odrzucenia. Dlatego tak ważne jest uświadamianie naszym pociechom, że kochamy je nawet wtedy, gdy ich zachowanie nam nie odpowiada. Oczywiście słowa nie wystarczą. Nie ma miłości bez dobrego dotyku, łagodnych kuksańców, przytulania, obejmowania, czułych słówek. Dziecko pozbawione fizycznego kontaktu zapada się w skorupę, zostaje pozbawione nie tylko szczęścia ale i dzieciństwa.