Charakter naszych dzieci w znacznym stopniu zależy od genów. Jednak człowiek jest tworem doskonałym, zdolnym do ciągłego uczenia się i rozwoju. Im częściej będziemy przekonywać go, jak bezcennym skarbem jest optymizm, tym większa szansa, że stanie się jego sposobem na życie. Jednak te "lekcje" muszą być wiarygodne. Dzieci kitu nie kupują.

Wiara w lepsze jutro, w sukces, w to, że niemal każdy błąd można naprawić, a także umiejętność cieszenia się z drobiazgów, planów i osiągnięć, dają spore szanse na szczęśliwe, dobre życie. Również zdolność spojrzenia z dystansu na obecne problemy jest nieoceniona. Jeśli do tego zestawu dodamy jeszcze poczucie humoru, mamy niemal gotowy przepis na przygotowanie dziecka do pełnienia wielu trudnych ról w przyszłości. Badania naukowe potwierdzają, że właściwy stosunek do życia jest ważniejszy dla generalnego sukcesu niż np. wskaźnik IQ. Trudno wam w to uwierzyć? Podobnie jak w to, że nowa praca będzie lepsza, szef może okazać się fajnym gościem, a synek nie odziedziczy po was braku zdolności matematycznych? No cóż... Osobom, które nie są optymistami, zdecydowanie trudniej się żyje, a już na pewno wychowuje optymistów. Warto jednak próbować! Podpowiedzią niech będą nasze kroki - przydatne dla całej rodziny, bo w zespole zmiany jakoś tak naturalniej stają się normą. Świata dzięki nim od razu nie zawojujecie, ale na pewno wykonacie chociaż mały kroczek w kierunku jasnej strony życia.

KROK PIERWSZY
Uśmiechnijcie się

To taki wstępniak, na rozgrzewkę. Niby nic wielkiego, a jednocześnie doskonały sposób, by sprawdzić, jak wiele od nas zależy. Uśmiechnijcie się do dziecka. Jeśli rzadko to robicie, tak bez powodu, pewnie zrobi ze zdziwienia wielkie oczy. Ale bardzo możliwe, że się "odśmiechnie". To taka naturalna reakcja. Poradźcie dziecku, by teraz ono się do kogoś uśmiechnęło i sprawdziło, jak reagują na uśmiech inni. Szybko przekonacie się, że uśmiech jest zaraźliwy. A to akurat mogłaby być taka przyjemna epidemia.